Premier League odrzuca limit wydatków. SCR zamiast TBA

Przejście Premier League z Profit and Sustainability Rules (PSR) na nowy system Squad Cost Ratio (SCR) miało być zmianą w sposobie regulowania finansów klubów. Krytycy przekonują jednak, że nowe zasady mogą jeszcze bardziej utrudnić mniej zamożnym zespołom rywalizację z finansowymi potentatami ligi. Kluczowe głosowanie w listopadzie 2025 roku dało klubom inną opcję: limit wydatków na skład obowiązujący całą ligę. Ta propozycja, znana jako top-to-bottom anchoring, została odrzucona. Kluby Premier League rozpatrywały trzy propozycje regulacji finansowych, a zmiany miały wejść w życie od sezonu 2026/27. Top-to-bottom anchoring (TBA) zakładało wspólny pułap kosztów kadry dla każdego klubu. Z kolei Squad Cost Ratio (SCR) przewidywało limit wydatków powiązany z przychodami danego zespołu, a Sustainability and System Resilience (SSR) było osobną propozycją, która przeszła jednogłośnie. Za TBA zagłosowało siedem klubów, 12 było przeciw, a jeden wstrzymał się od głosu. SCR przeszło stosunkiem głosów 14 do sześciu — czyli minimalną wymaganą większością — a SSR zostało przyjęte jednogłośnie. Ostatecznie liga wybrała więc limit wydatków oparty na przychodach, a nie wspólny sufit dla wszystkich. Jak miał działać top-to-bottom anchoring W ramach TBA wydatki klubu na skład miały być ograniczone do pięciokrotności centralnych wpływów otrzymywanych przez najbiedniejszy klub ligi. Celem było zapewnienie każdej drużynie takiego samego maksymalnego budżetu na koszty kadry, w tym pensje i wydatki związane z transferami. W teorii miało to ograniczyć przewagę finansową klubów z dużo większymi przychodami i dać innym wyraźniejszą drogę do rywalizacji w dłuższej perspektywie. Wspólny limit nie gwarantowałby oczywiście równych wyników: nadal liczyłyby się transfery, szkolenie i decyzje finansowe. Ale wyznaczałby bardziej jednolite granice tego, ile każdy klub może wydać na swój skład. Przyjęty model SCR działa inaczej. Każdy klub Premier League może przeznaczyć na koszty kadry do 85% swoich własnych przychodów. To oznacza, że zespoły z większymi wpływami zachowują wyższy limit wydatków. Jeśli jeden klub zarabia dwa razy więcej niż inny, może potencjalnie wydać dwa razy więcej przy tym samym procentowym limicie. Zwolennicy systemu opartego na przychodach mogą uznać to za sposób na utrzymanie wydatków w granicach możliwości finansowych klubu. Krytycy twierdzą jednak, że taki model utrwala istniejące nierówności: kluby, które już zarabiają więcej, mogą nadal wydawać więcej, a zespoły z mniejszymi przychodami mają niższy pułap. System squad-cost ratio UEFA ogranicza koszty kadry klubów do 70% ich przychodów. Przyjęty przez Premier League próg jest wyższy, ale zasada pozostaje podobna: limity wydatków opierają się na indywidualnych przychodach klubu, a nie na wspólnej kwocie dla całej ligi. Spór nie dotyczy więc wyłącznie tego, czy kluby powinny być regulowane finansowo. Chodzi o to, do czego te przepisy mają prowadzić. Limit powiązany z przychodami może hamować wydatki w stosunku do możliwości finansowych klubu, ale nie musi zmniejszać różnic między zespołami o bardzo odmiennych wpływach. Wspólny pułap mógłby natomiast ograniczyć skalę, w jakiej istniejące przewagi finansowe przekładają się na większą siłę wydatkową. Dla kibiców to ważna różnica, bo inwestycje w skład mogą decydować o tym, czy klub utrzyma najlepszych piłkarzy, wzmocni się na kilku pozycjach i będzie regularnie rywalizował na wysokim poziomie. System, który zachowuje duże różnice w możliwościach wydatkowych, może utrudnić ambitnym klubom spoza ustalonej elity odrabianie strat w dłuższym okresie. Stracona szansa — czy po prostu inny model regulacji? Głosowanie przeciwko TBA było dla ligi istotną decyzją. Zwolennicy tej propozycji uważają ją za zmarnowaną szansę na bardziej wyrównane finansowe warunki rywalizacji. Ich zdaniem przyznanie każdemu klubowi takiego samego maksymalnego budżetu na skład dałoby czytelniejszą formę równowagi konkurencyjnej. Przyjęte ramy SCR idą inną drogą: dopuszczalne wydatki wiążą z przychodami poszczególnych klubów. To, czy takie rozwiązanie poprawi stabilność finansową, pozostaje osobnym pytaniem od tego, czy zwiększy parytet. Dla klubów, kibiców i wszystkich śledzących rywalizację w Premier League najważniejsze jest teraz to, jak nowe przepisy zadziałają w praktyce — i czy ograniczą ryzykowne wydatki, nie utrwalając przy tym przewagi finansowej tych zespołów, które już zarabiają najwięcej.

Premier League odrzuca limit wydatków. SCR zamiast TBA

Premier League stawia na SCR, a nie wspólny limit wydatków. Nowe przepisy mają uporządkować finanse, ale mogą utrwalić przewagę najbogatszych.

Wiadomości o transmisjach sportowych